Waarom minimalisme mijn leven leuker maakt

Al een aantal jaren leef ik als minimalist. Toen ik daar voor het eerst over minimalisme hoorde, vond ik het belachelijk. Waarom zou je met weinig spullen leven? Meer spullen betekende toch meer geluk? De overstap van maximalist naar minimalist heb ik ooit gemaakt. Ik wilde gewoon mijn spullen een beetje opruimen, maar merkte toen dat de mindset van minimalisten me wel aanstond. Zonder dat ik het me realiseerde, was ik zelf een minimalist geworden.

Uitpuilende kasten en toch niks om aan te doen

Eigenlijk begon het toen ik op kamers ging. Ik had door mijn vaste lasten geen geld meer om elke week te gaan winkelen (iets wat ik toen eerder wel deed). In mijn kleine kamer had ik ook geen plek om mijn grote collectie schoenen, make-up en kleding kwijt te kunnen. Op de de bèta-faculteit universiteit werd veel minder waarder werd gehecht aan uiterlijk dan op de middelbare school. Automatisch koos ik voor minder make-up en vaker dezelfde comfortabele kleren koos. Dat resulteerde in veel  ongebruikte spullen en nauwelijks nieuwe spullen. Mijn kasten puilde uit en het was tijd voor een grote schoonmaak.

Gek genoeg had ik na mijn grote opruimactie nog steeds genoeg kleren had. Sterker nog, hoe minder kleren ik had, hoe makkelijker ik mijn favoriete kleren kon vinden. Ik had alleen de dingen weggedaan die ik toch al niet meer droeg. Marie Kondo zou trots op me zijn, want ik hield de dingen over die me joy gaven. Elke paar maanden herhaalde ik mijn opruimactie, waarbij ik alle spullen weggaf die ik niet meer droeg of gebruikte.

Ruimte in mijn hoofd en kast

Ik merkte dat opruimen me veel ruimte in mijn kasten geeft, maar ook in mijn hoofd. Dat is me veel meer waard dan 5 dezelfde jurkjes in verschillende kleuren. Met minder spullen voel ik me nog steeds even ‘rijk’. Ik heb namelijk nog steeds alles wat ik nodig heb, maar niet meer de dingen die ik toch niet gebruik. Het is alsof je het onkruid weghaalt uit je tuin en je ineens ziet hoeveel mooie bloemen er staan te bloeien.

Minder is meer

Hoe minder je hebt, hoe waardevoller de dingen zijn die je hebt. Ik merk dat ik met meer zorg draag voor mijn spullen. Als je vijf opladers hebt, is het niet zo erg als je er ééntje kwijtraakt. Als je er maar één hebt, zorg je dat je deze niet kwijtraakt. Aan de andere merk ik ook hoe weinig waarde spullen eigenlijk hebben: ik geef liever mijn geld uit aan mooie ervaringen of lekker eten.

Er is altijd genoeg

Ik heb lang spullen bewaard uit angst. Uit angst dat ik niet genoeg heb. Uit angst dat ik iets misloop. Toch heb ik nog nooit meer dan 10 seconde spijt gehad van iets wat ik heb weg heb gedaan. Het wegdoen van spullen geeft me vertrouwen dat er altijd genoeg is. Dat ik altijd de spullen heb ik die nodig heb. Dat ik het ook zonder spullen wel overleef. Uiteindelijk zijn spullen namelijk niet het belangrijkste.

Meer tijd voor de dingen die er toe doen

Heb je er wel eens over na gedacht hoeveel tijd het kost om je spullen te onderhouden? Je moet je spullen opruimen, je kleren wassen en al je meubels schoonmaken. Hoe minder je hebt, hoe minder tijd je kwijt bent om te voorkomen dat alles in een chaos verandert. Ik vind het heerlijk dat ik geen uitpuilende kasten meer heb en dat ik geen uren kwijt ben om alle spullen weer op hun vaste plaats te leggen. De vloer kan niet meer vol liggen met kleren, want ik heb simpelweg niet genoeg kleren om alles te bedekken. Doordat ik minder hoef op te ruimen, hou ik meer tijd over voor dingen die er echt toe doen.

Het gaat niet over spullen

De essentie van minimaliseren gaat voor mij niet over spullen. Het gaat ook niet over opruimen of overleven met zo min mogelijk, maar over de essentie van het leven. Wat vind je belangrijk in je leven en waar wil je op focussen? Wat is er écht belangrijk voor je? Hoewel het dus begon als ‘even mijn ongebruikte spullen opruimen’, is het inmiddels veel meer geworden van dat. Het is een manier van naar het leven kijken die veel verder gaat dan spullen alleen. Zo probeer ik ook te minimaliseren op mijn afval en de hoeveelheid tijd die ik besteed aan dingen die ik niet leuk vind.

Er is geen einddoel

Ook al heb ik nog meer spullen dan ik zou willen (dat viel me weer op toen ik aan het verhuizen was), het gaat wel de goede kant op. Ik zie minimalisme niet als een bestemming, maar als een reis. Als ik mezelf vergelijk met andere minimalisten heb ik nog best wat spullen. Ben ik daardoor geen minimalist? Ik denk het niet. Minimalisme gaat voor mij niet over wie het minste spullen heeft. Iedereen heeft zijn eigen manier van minimaliseren en dat is prima. Zolang het maar joy spark’t.

Ik ben heel benieuwd hoe jij over dit onderwerp denkt. Ben jij bezig met minimalisme? Wat betekent dat voor jou?